در زبان انگلیسی اگر فعل دومی پس از فعل اول بیاید فعل دوم بسته به نوع فعل می تواند به سه صورت مصدر با to، مصدر بدون to و ing فرم بیاید. که در اینجا به معرفی انواع این فعل ها و الگوهای مربوط به آنها پرداخته می شود.

افعالی که با ستاره مشخص شده اند می توانند به همراه that-clause نیز بکار روند که در این صورت تطابق زمان آنها باید رعایت شود. 

1- افعالی که بلافاصله بعد از آنها مصدر با to قرار می گیرد: [to.inf]

  -afford -agree* -aim -appear -arrange* -care -claim* -condescend -consent -decide* -demand* -determine* -endeavour -fail -guarantee* -happen -hasten -have         -hesitate -hope* -learn -long -manage -need -offer -plan -prepare -pretend* -proceed -prove -refuse -resolve* -seek -seem -strive -struggle -swear* -tend -threaten*   -trouble -undertake -volunteer -vow* -wait

2- افعالی که بعد از آنها یک اسم یا ضمیر قرار گرفته و سپس مصدر با to بکار برده می شود: [Obj+to.inf]

 -accustom -advise -aid -appoint -assist -cause -challenge -command* -convince -defy -direct* -drive -empower -enable -encourage -entice -entitle -entreat -forbid -force -get -implore* -incite -induce    -inspire -instruct* -invite -lead -leave -oblige -order* -persuade* -press -prompt -provoke -remind* -request -require*          -stimulaten -summon -teach -tell -tempt -trust* -urge -warn*

3- افعالی که  می تواند بعد از آن بلافاصله مصدر با to قرار گیرد یا ابتدا اسم یا ضمیر قرار گرفته و سپس مصدر با to بکار رود: [Obj)+to.inf)] 

 -ask* -beg* -choose -dare*1 -desire* -elect -expect* -promise -request* -want -wish* 

   1. فعل dare در جملات امری و منفی غالباً با مصدر بدون  to بکار می رود.

4- بعد از گروهی از افعال باید فعل دوم را بصورت ing فرم بکار برد که مهمترین آنها عبارتند از: [Geru] 

-acknowledge* -admit* -anticipate* -avoid -celebrate -consider -contemplate -defer -delay -deny* -detest -discuss -dislike -dread1 -enjoy -entail -escape -excuse2     -fancy -finish -forgive -imagine* -involve -keep -loathe -mention* -mind -miss -pardon4 -postpone -practice -prevent5 -appreciate*6 -recall* -recollect* -report*         -resent -resist -risk -save -suggest*7 -understand*

    1. بعد از فعل dread فعل think بصورت مصدر با to بکار می رود.      dread + to think

2,3,4.   2,3,4+Object+[Geru]    2,3,4+Object+for+[Geru]     2,3,4+Possessive Adjective+[Geru] 

5. 5+Possessive Adjective+[Geru]    5+Object+from+[Geru] 

6. 6+Possessive Adjective+[Geru] 

7.  7+Possessive Adjective+[Geru] 

5- افعالی که بعد از آنها می توان مصدر با to و یا ing فرم استفاده کرد که خود دو دسته اند:

 الف. بدون تغییر در معنی یا تغییر کم

 -allow1 [(Obj)+to.inf] -attempt [to.inf] -begin [to.inf] -bother [(Obj)+to.inf] -cease [to.inf] -continue [to.inf] -deserve2 [to.inf] -fear* [to.inf] -hate3 [(Obj)+to.inf]     -intend*[(Obj)+to.inf] -like4 [(Obj)+to.inf]  -love5[(Obj)+to.inf] -neglect [to.inf] -omit [to.inf] -permit [Obj+to.inf] -prefer6 [(Obj)+to.inf]                                    -recommend*[Obj+to.inf]   -start [to.inf]

     1.فعل allow در صورتی که مفعول داشته باشد فعل بعد مصىر با to و در غیر این صورت ing فرم است:

       allow + Object + to.inf     allow + Gerund

      2.فرم deserve+gerund بیشتر زمانی بکار می رود که فعل بعد در حالت معلوم باشد که زیاد مصطلح نیست و بیشتر فعل بعد مجهول است که در این صورت فعل بعد مجهول و با مصدر با to می رود.

         e.g.: There ideas deserve discussing.  There ideas deserve to be discussed

      3,4,5,6. اگر بر عملی کلی (مانند دوست داشتن) برای تمام زمانها دلالات کند فعل بعد ing فرم است و اگر مربوط به حالت زمان و یا موقعیت خاص و معین باشد، فعل بعد بصورت مصدر با to بکار می رود.

   ب. اختلاف واضح در معنا وجود دارد

come: +[Geru] :آمدن یا در حال آمدن                                  +[to.inf] : رسیدن به نتیجه ای

go on: +[Geru] : ادامه دادن                                              +[to.inf] : (رفتن به سراغ (کار بعد  

need:  +[Geru] : لازم داشتن                                             +[(to).inf] :     باید

try:     +[Geru] : امتحان کردن عملی                                  +[to.inf] : سعی کردن

forget*, regret*, remember*: +[Geru] : فعل دوم اول انجام شده         +[to.inf] : فعل دوم عمل دوم است بعداً انجام می شود

mean*:    +[Geru] :  یعنی، نتیجه گیری و نتیجه عمل                          +[to.inf] : قصد و نیت و منظور

stop:       +[Geru]  : متوقف کردن عملی                                           +[to.inf] : توقف کردن، ایستادن

propose:  +[Geru]  : پیشنهاد کردن                                                 +[to.inf] : درنظر داشتن = intend 

  •  افعالی که در بالا با ستاره مشخص شده اند و پس از آنها می تواند that-clause بیاید بصورت زیر است:

-acknowledge -admit -agree -anticipate -appreciate -arrange -ask -beg -claim -command1 -decide -demand -deny -desire -determine -direct1 -expect -fear -forget   -gaurantee -hate -hope -imagine -implore1 -instruct3 -intend -mean -mention -order-persuade2 -prefer -pretend -propose -recall -recollect -recommend -regret   -remember -remind2 -report -request -require1 -resolve -suggest -swear -threaten -trust1 -understand -vow - warn3 -wish

      1.بین فعل و that-clause نیازی به ذکر اسم نیست. 2. بین فعل و that-clause همیشه یک اسم قرار می گیرد. 3.بین فعل و that-clause  بکارگیری اسم اختیاری است.

6-بعد از  افعال حسی فعل بصورت ing فرم و مصدر بدون to بکار می رود: [inf]

  • افعال حسي عبارتند از: smell, see, feel, hear, watch, notice, observe, look at, listen to

فعل حسی (+ make, let, help) + فعل حسی +Object +[inf]

به کارگیری ساختار بالا به این معنا است که فاعل تمام عمل را حس کرده است.

 فعل حسی +Object +[Geru]

بکارگیری ساختار بالا به این معنا است که فاعل قسمتی از عمل را حس کرده و نه تمام آن را.

  • Spend و Waste دز ساختار زیر بکار می روند:

spend, waste + money/time +[Geru]

  • Catch و Find در ساختار زیر بکار می روند:

catch, find+ Object +[Geru]

  • بعد از help هم مصدر با to و هم مصدر بدون to بکار می رود:

help + Object + [(to).inf]